Nederlands English

Jaarverslagen
Jaarplannen
Jaarplan 2010
Jaarplan 2011
Jaarplan 2012
Jaarplan 2015
Jaarplan 2017
Jaarplan 2018
Jaarplan 2019

Jaarverslagen
Jaarverslag 2009
Jaarverslag 2010
Jaarverslag 2011
Jaarverslag 2012
Jaarverslag 2014
Jaarverslag 2017
Jaarverslag 2018

Financiele jaarverslagen
Financieel Jaarverslag 2009
Begroting 2010
Financieel Jaarverslag 2010
Financieel Jaarverslag 2011
Financieel Jaarverslag 2012
Financieel Jaarverslag 2013
Financieel Jaarverslag 2014
Financieel Jaarverslag 2015
Financieel Jaarverslag 2016
Financieel Jaarverslag 2017
Financieel Jaarverslag 2018

Jaarverslag 2011

Reis- en verblijfkosten naar en in Botswana worden door ons persoonlijk betaald.

Doelstelling.

Het ondersteunen van de Bosjesmensen (op dit moment) in het CKGR, moreel, adviserend, financieel en op een praktische manier naar een zelfstandig en onafhankelijk bestaan.

Hoe deden wij dit.

  • Contact via telefoon en email met de contactpersoon van deze groep.
  • Het verzamelen van relevante informatie in Botswaanse kranten op internet en andere relevante websites; het contact maken en onderhouden met mensen in Botswana binnen en buiten het CKGR via internet.
  • Bezoek aan de groepen in het CKGR in december 2010- januari 2011.
  • In Nederland informatie geven over de situatie in het CKGR.
  • Geld inzamelen:
    • verkoop van 2de hands artikelen
    • zelfgemaakte breiwerken
    • giften
    • aanschrijven van fondsen

De verkoop van 2de hands artikelen verloopt via internet, zelfgemaakte breiwerken in de winkel passage in Hoogeveen, C1000 in Beilen en tijdens een presentatie van foto's bij de ANBO afdeling Beilen.

Verder hebben wij door ons verbouwde bamboestokken, eieren van onze kippen, wol van onze geiten, soepkippen e.d.verkocht.

Giften van fondsen.

Het aanschrijven van fondsen heeft niet tot succes geleid.

Wat is er gebeurd met het geld.

Er is geld gestuurd naar verschillende projecten voor: benzine; autobanden; reparatie auto's, eten, water.

Bezoek aan Botswana december 2010- januari 2011.

Er is goed contact gemaakt met de mensen in het CKGR, maar helaas veel tijd verloren gegaan door het niet nakomen van afspraken door de contactpersoon en de krakkemigge toestand van de auto. De startmotor was kapot, dit gaf dus veel oponthoud want aanduwen op een zandpad in het CKGR is niet mogelijk. Een achterband werd dan uitgegraven, een touw er omheen gebonden en daar werd aan getrokken. Meestal waren er 5 pogingen nodig om de motor te starten. Er is ons gevraagd de reparatiekosten hiervoor op ons te nemen, wat wij gedeeltelijk hebben gedaan. (Na terugkomst hebben wij besloten hier geen geld meer in te stoppen.) Toen laat op een middag de accu leeg bleek te zijn hebben we de nacht op het zandpad in de auto door gebracht. De volgende ochtend zijn de twee chauffeurs de 10 km naar het volgende dorpje gelopen om een accu te lenen. Per ezel kwamen ze terug.

Het eten (tarwe meel, maismeel, rijst, macaroni, zout, suiker, olie, gist, bakpoeder, pompoenen, lucifers, mayonaisse, tomatenketchup, tabak) dat in Botswana was gekocht werd bijzonder gewaardeerd. We hebben water gehaald uit een meertje, gedurende de wandeling van een half uur werd ik door de kinderen uitgehoord over mijn kennis van rekenen. (Wat is 4 + 4? Uhh, 9, vroeg ik. Neeeee, 8, werd er gejoeld.) De rest van de tocht hier mee bezig geweest. Drinkwater werd uit het meertje geschept met een beker en in de jerrycans gegoten. In het moerassige gebied er omheen namen de kinderen een bad, sommigen doken er in of het een echt zwembad was. Op de terugweg werden de ezels die 's morgens los gelaten waren om zelf hun eten op te scharrelen, mee terug genomen. Om niet te ver weg te gaan, wordt bij één ezel de voorpoten met een touw bij elkaar gebonden. Hierdoor kan hij/ zij alleen met huppel sprongetjes lopen. Toen één van de vrouwen het touw had los gemaakt, ging het hele groepje er van door, de verkeerde kant op. Een paar jongens werden er achter aan gestuurd om ze op te halen, wat tamelijk vlot lukte.

De kinderen waren in het CKGR voor hun kerstvakantie. Zij gaan 3 keer per jaar 3 maanden naar kostschool buiten het reservaat. Zij probeerden mij te leren dansen en klappen, bijgestaan door een paar vrouwen die zongen en klapten. Grote hilariteit, want dat lukte niet omdat het ritme van hun muziek voor mij totaal onherkenbaar was. Ik heb met een paar van hun spelletjes meegedaan. De meisjes waren bijzonder trots op hun zelf gemaakte poppen van vodden, waarvoor ze een doek hadden om op de rug te dragen. Ze leerden mij het alfabet,een liedje met namen en woorden waarvan de eerste letter begon met de letters van het alfabet. Anaa, Bernhard, Cecilië, Doggas, Effa, Fanjani, enz. Bijzonder effectief om het alfabet te leren.

Er werd een demonstratie gegeven van het verbouwen van mais, tsama meloenen enz. Een vrouw gebruikte een schep om de schaarse graspollen in het "tuintje" weg te halen, maakte met haar voet een kuiltje en liet er een zaadje in vallen. Het "tuintje" werd omringd met doornige takken, zodat de ezels, geiten, paarden en andere dieven er niet bij konden komen. De mannen gebruikte een éénschaars ploeg, getrokken door vier ezels. Aangezien ze tezamen aan één boom voor de ploeg waren gebonden, kwamen ze slecht vooruit want ze liepen elkaar voor de voeten en tegen elkaar aan te bonken. Toch kwam er een scherpe snede in de grond, wat op plekken waar veel gras stond wel handig was. Na gebruik werd de ploeg in een boom gehangen.

Toen ik buiten op mijn slaapzak zat, om de stekende mieren van mij af te houden, kwamen er een paar vrouwen op hun dekens bij zitten. Eén van de kinderen had een rokje aan wat gemaakt was van gedraaide koordjes, die aan een band om het middel waren vast gemaakt. De vrouwen lieten zien hoe de koordjes gemaakt werden. Je legt een dubbele draad op je dijbeen, houdt hem vast met de linkerhand en rolt de draden met de rechterhand richting knie. Dan rol je het koordje terug. Het was moeilijk de draai er in te houden, maar het lukte.

Een vrouw kwam naar me toe want ze vond dat ik er warm uitzag. Ze nam me mee naar haar hutje, gaf me een piepklein stukje zeep, goot wat water over mijn handen en gebaarde dat ik mijn gezicht moest wassen. Daarna goot ze water over mijn hoofd. Hygië is een belangrijk punt in de CKGR, ondanks het gebrek aan water. De weinige kopjes, borden en bestek worden grondig gewassen en nagespoeld met een klein beetje wateren, en als ze schoon zijn in een emmer bewaard.

We waren het reservaat ingegaan met drie personen, bij het uitgaan zaten er vijf personen en twee kinderen in de dubbele cabine en zeven in de laadbak, plus mijn en hun bagage. Eén reed mee om naar de kliniek te gaan voor en wond aan haar duim, een ander om naar haar dochter te gaan die moest bevallen, anderen om terug te gaan naar kostschool. Het was een vrolijke boel.

Ik heb geprobeerd met de president te spreken, maar het was Kerst vakantie en hij was niet aanwezig. Ik heb een brief voor hem achter gelaten en daarin gevraagd de oude mensen in het CKGR te laten wonen.

Hutje in Wijster.

Er is een kopie van een hutje gemaakt aan de Westerhaar 16 te Wijster.

Schuurverkoop.

De schuurverkoop op 7 mei bracht ca. 200 euro op, plus wat spullen om weer te verkopen. Het was gezellig, maar zal op deze grote schaal niet herhaald worden. De energie die er door alle vrijwilligers in is gestopt stond niet op tegenover de opbrengst.

Verkoop gebreide eiwarmers.

Onze gebreide eiwarmers werden ook verkocht door De Ronde, pluimvee bedrijf in Spier en De Hansehof, zorgboerderij in Smalbroek bij Beilen.

Nieuwe ontwikkelingen.

Steun.
Wij hebben steun gekregen van een vrijwilliger en met haar hebben wij de volgende reis in 2012 voorbereid.

Een groot aantal mensen hebben ons ondersteund met:
  • Goede ideeën en suggesties.
  • Inzamelen van goederen en geld.
  • Het maken van artikelen zoals babytruitjes, zeepzakjes.
  • Doneren van breigarens.
  • Geld.
  • Beschikbaar stellen van ruimte om artikelen te verkopen.

Samenwerking.

Wij hebben onze krachten gebundeld met Stichting Grootfontein te Hilversum. Deze stichting ondersteunt Bosjesmensen in Namibë. Wij verkopen voor hen patchwork pannenlappen, speldenkussens e.d.

Wij hebben VOX United ondersteund bij het slaan van waterputten.

De stichting krijgt meer bekendheid en wij zijn zeer tevreden over de financiële opbrengst en de morele steun die wij van mensen krijgen. Wij danken ieder die ons heeft geholpen heel hartelijk.

Corrie Scholtheis,
Cookie vrij - Deze website gebruikt geen cookies